Morton’s Neuroma

Als u soms het gevoel hebt dat u op een knikker loopt en frequent pijn heeft onder de bal van de voet, dan kan het zijn dat u een ‘Morton’s Neuroma’ heeft. Dit wordt ook wel Mortonse Neuralgie, of Neuralgie van Morton genoemd. Neuralgie betekent zenuwpijn en neuroma betekent verdikte zenuw. In dit geval heeft iemand dus zenuwpijn als gevolg van een zenuwverdikking.

Morton’s Neuroma is een verdikking van de zenuw die meestal tussen de derde en vierde kopje van het middenvoetsbeen loopt. Er zijn verschillende redenen waardoor deze zenuw beklemd kan raken, zodat de zenuw op dat plekje gaat verdikken. Door deze verdikking wordt het vaak een ‘benigne’ (goedaardig) tumor (gezwel) van een zenuw genoemd. De zwelling geeft een scherpe, branderige pijn vanuit de bal van de voet tot de top van de tenen. Op den lange duur kan de teen zelfs doof aanvoelen. Patiënten met dit probleem zeggen vaak de neiging te hebben hun schoen uit te willen trekken om de voet te wrijven. De pijn kan constant aanwezig zijn of op bepaalde momenten. De grootte van het gezwel, de belasting van de voeten en of krappe schoenen hebben natuurlijk invloed op de pijnklachten. In rust is er geen of  minimale pijn aanwezig.

Oorzaak 

Alles wat een zenuw kan beklemmen of irriteren kan een neuroma (overal) in het lichaam veroorzaken. Factoren die een bijdragen tot het ontwikkelen van een Mortonse Neuroma kunnen zowel van interne als externe aard zijn. Interne oorzaken kunnen zijn: bepaalde voet deformiteiten als hamertenen, holvoet, spreidvoet of doorgezakte voet, lokaal verminderde doorbloeding, even lange middenvoetsbeentjes en hyperelasticiteit. De externe oorzaken kunnen zijn: zwaar belastende (high-impact) atletische activiteiten, zoals joggen, tennissen en racketball. Ook onder extern valt het (onverantwoord) dragen van bepaald schoeisel zoals, bijvoorbeeld hoge hakken, puntschoenen of strakke schoenen. Op blote voeten lopen kan ook beklemming veroorzaken van de zenuw. En natuurlijk kan een trauma (blessure) ook tot een neuroma leiden.

Diagnose

Meestal wordt de diagnose heel snel gesteld na het horen van de omschrijving en locatie van de symptomen. Maar er zijn verschillende andere problemen die de klachten van de Mortonse Neuroma kunnen imiteren, bijvoorbeeld stressfractuur van een middenvoetsbeen, gewrichtsontsteking, ontsteking van het slijmvlies, peesontsteking, tumor of een simpel letsel van de zenuw. Om tot de juiste conclusie te komen zal de onderzoeker beginnen met palpaties (tasten van het gebied). Door druk uit te oefenen op de tenen en middenvoetsbeentjes en druk met de duim tussen de middenvoetskopjes kan de onderzoeker de klachten provoceren.
Een andere test is de “Mulder’s sign”. Door de eerste drie middenvoetsbeentjes in een hand te nemen en de laatste twee in de andere hand kun je de helft van de voet naar boven schuiven en de andere helft naar beneden. Deze beweging geeft dan een hoorbare klik. Dit is dan een positief “Mulder’s sign” dat op een Morton’s Neuroma duidt. Röntgenfoto’s kunnen fracturen uitsluiten. Een MRI-scan kan gebruikt worden om te bevestigen dat de beknelling niet door een tumor veroorzaakt wordt. Een MRI wordt ook gebruikt om de grootte van het neuroma te bepalen, zodat er besloten kan worden of de behandeling conservatief of agressief zal verlopen. In het geval dat er chirurgisch ingegrepen moet worden, kan de chirurg door middel van de MRI bepalen hoeveel van de zenuw weggehaald moet worden. Dit is belangrijk, want verschillende operatietechnieken kunnen worden gebruikt af hangend van de plaatsing en de grootte van de neuroma.

Behandeling

Meestal begint men met niet chirurgische therapieën zoals:

• Verandering van schoeisel, waarbij het dragen van hoge hakken en strakke schoenen vermeden moet worden. De patiënt zal aangeraden worden om bredere schoenen met een lage zachte zool te dragen. Op deze manier kunnen de botten wat spreiden en zal de druk op de zenuw verminderen.
• Stoppen met activiteiten die repeterende (herhaalde) druk geven (sporten)
• Het geven van medicaties die pijn en inflamatie weg halen. Injecties vallen hier ook onder.
• Inlegzolen plaatsen om de voet in de juiste stand te houden (bijvoorbeeld het opheffen van een platvoet of holvoet)

In meer dan 80% van de gevallen helpt een conservatieve methode.

Op het gebied van de natuurgeneeswijze kunnen verschillende methoden toegepast worden, zoals acupunctuur en homeopathie. Door gebruik van bepaalde punten op de voet (tussen de tenen) en een kruid, Hypericum (Sint Janskruid) kan de zenuw weer tot rust gebracht worden. Een manueel therapeut kan zorgen dat de bewegelijkheid tussen de voetbeentjes weer optimaal wordt.

Francois Rigaud, fysiotherapeut