Nieuwe en gezonde keuzes om te snacken bij Vreugdenhil

De Mambo Crunchy Tostones, gemaakt van echte yuca (cassave) en groene bakbananen zijn de perfecte kant voor al uw favoriete gerechten. Serveer ze direct uit de zak of bedek ze met je favoriete smaken. Van guacamole, tot salsa, tot ceviche of hummus, je kunt met bijna alles genieten van deze heerlijk knapperige tostones.

Tostones komt van het Spaanse werkwoord tostar dat ‘to toast’ oftewel ‘proosten’ betekent Tostones zijn het meest bekend in de Latijns-Amerikaanse keuken en de Caribische keuken, zoals in Dominicaanse Republiek, Puerto Rico, Guatemala, Jamaica, Honduras, Nicaragua, Cuba en Venezuela. Ze zijn ook bekend als tachinos of chatinos (Cuba), Platano frito of verde frito (Dominicaanse Republiek), bananes pesées (Haïti ), patacón pisao in Colombia en patacones (in Panama, Venezuela, Costa Rica, Peru en Ecuador).

Groene, onrijpe (bak)bananen worden geschild, in de lengte, diagonaal of in de breedte gesneden en vervolgens tweemaal gebakken. De rauwe plakjes bakbanaan worden aan elke kant een tot twee minuten gebakken totdat ze goudkleurig zijn en worden verwijderd en geklopt om overtollige bakolie te verwijderen. Daarna worden ze plat geslagen met een scharnierend gebruiksvoorwerp gemaakt voor de taak, een tostonera genoemd, of minder handig met elk keukengerei dat een groot genoeg plat oppervlak heeft, bijvoorbeeld tussen twee platen. De afgeplatte plakjes bakbanaan worden vervolgens opnieuw gebakken tot ze knapperig en goudbruin zijn. 

Oorsprong

Het is onduidelijk waar dit recept vandaan komt, maar de meeste geloven dat het Dominicaanse Republiek of Puerto Ricaans is. Het is de enige plaats die de echte naam tostones heeft behouden en is nauw verwant aan andere gefrituurde gerechten in Puerto Rico, zoals mofongo, arañitas (gefrituurde geraspte plantains), alcapurria en tostones de pana (tweemaal gefrituurde broodvruchten).

Tostones worden gezouten en gegeten, net zoals chips. In sommige regio’s is het gebruikelijk om ze in mojo (een knoflooksaus) of ají te dopen. In Colombia worden ze soms geserveerd met hogao-saus of gegarneerd met gekruid geraspte rundvlees. In Costa Rica worden ze vaak gegeten met een pasta-achtige dip gemaakt van zwarte bonen. In de Dominicaanse Republiek worden ze meestal geserveerd met verse limoenpartjes om erover uit te knijpen en zout om erover te strooien. In Guatemala aan de Caribische kant worden ze meestal als bijgerecht geserveerd als je vis of een ander soort gevogelte bestelt. Normaal bestrooid met een beetje zout. In sommige landen worden ze geserveerd met kaas als voorgerecht, of met garnalen ceviche, getrokken kip of avocadosalade. In Nicaragua worden ze meestal geserveerd met gebakken kaas en soms met bonen. Patacones geserveerd met gebakken corvina in Panama

In Honduras kan de term tostón ook verwijzen naar de munt van 50 cent van de lokale munteenheid, de lempira. Dit is ook het geval in Mexico in 50 cent van een peso.

USDA

Gekookte bakbananen (plantains) zijn qua voedingswaarde qua calorieën erg vergelijkbaar met een aardappel, maar bevatten meer van sommige vitamines en mineralen. Ze zijn een rijke bron van vezels, vitamine A, C en B-6, en de mineralen magnesium en kalium, en zijn gemakkelijk verteerbaar. Als basisvoedsel zijn plantains eeuwenlang het belangrijkste voedsel geweest van miljoenen mensen. Een kopje gesneden plantain (148 gram), volgens het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) bevat: calorieën 179, Vet 0 gram (g), Eiwit 1 g, Koolhydraten 48 g, Vezel 4 g, Kalium 739 milligram (mg), Vitamine C 27 mg, Vitamine A 83 microgram, Vitamine B6 0,44 mg, Magnesium 55 mg

Plantains bevatten ongeveer 32 procent van de aanbevolen hoeveelheid vitamine C in een enkel kopje. Deze vitamine werkt als een antioxidant en helpt bij het opbouwen van het immuunsysteem.

Het is beter om plantains te zien als een zetmeelrijke groente of een vervanging voor aardappelen. Hun textuur en milde smaak schijnt echt wanneer gebakken of gegrild. Je kunt plantains opnemen als onderdeel van een vlees- of vegetarische stoofpot of grillen naast vis.

Cassave

Cassave of maniok is de eetbare wortelknol van Manihot esculenta. Deze soort wordt in het Spaans yuca genoemd en wordt daarom soms verward met soorten uit het niet-verwante geslacht yucca. De yucca is een totaal andere plant met andere eigenschappen. Yucca (botanische naam) of palmlelie is een geslacht succulente, meerjarige planten, die van nature voorkomen in Amerika. Daarnaast wordt het woord ‘yucca’ ook gebruikt om een plant uit dit geslacht aan te duiden.

Cassave wordt in Afrika en Zuid-Amerika veel gegeten. Oorspronkelijk komt hij uit Brazilië. Cassave is van oorsprong een Zuid-Amerikaanse savanneplant. De plant kan groeien op zeer arme gronden (maar dan zijn de opbrengsten relatief laag) en is ook goed bestand tegen droge periodes (behalve kort na het planten van jong gewas). Ook is de plant goed bestand tegen sprinkhanenplagen.

De cassave werd in Brazilië en Venezuela zeker al sinds 3000 v.Chr. verbouwd, zoals blijkt uit archeologische vondsten van gereedschappen gebruikt voor het schrapen van de knollen.

Cassaveblad 

Hoewel de plant veel zetmeel bevat en voedzaam is, bevat hij ook het giftige waterstofcyanide in de vorm van glycosiden, dat er bij soorten met hoge gehalten voor de consumptie eerst uit moet worden verwijderd. Het gehalte loopt uiteen van 20 mg HCN/kilo verse knollen tot wel 1000 mg/kilo. Soorten met hoge gehalten worden ‘bittere cassave’ genoemd, met lage ‘zoete’. Het eten van rauwe bittere cassave is gevaarlijk, maar ook de zoete cassave kan beter worden gekookt. De ziekte konzo (een verlammingsziekte) is in feite een vorm van chronische cyanidevergiftiging, veroorzaakt door het eten van cassave, tapioca of fufu (een vaste brij verkregen uit de cassave, bakbananen en/of yams) waaruit het blauwzuur niet of onvoldoende is verwijderd. Dit kan leiden tot gebrekziekten door een tekort aan jodium.

Glutenvrij 

Maniokbloem is glutenvrij en kan gebruikt worden om tarwebloem te vervangen. Het wordt daarom ook wel gebruikt door mensen met allergieën. Tapioca en fufu worden gemaakt van de zetmeelrijke bloem van de maniokwortel. In landen als Benin, Congo, Angola en ook op Borneo wordt de cassave gebruikt om cassavepap van te maken. Dit voedzame en zetmeelrijke gerecht wordt gemaakt van gedroogde cassave. In Congo worden ook de bladeren van de cassaveplant bereid als een soort spinazie, onder andere in het typische Congolese gerecht sakasaka. Een ander Congolees gerecht waarin maniokbladeren worden gebruikt, is Moambe. In Tanzania worden de bladeren gebruikt voor het gerecht kisamvu. In Madagaskar heet het basisgerecht ravitoto; meestal voegt men buikspek, pinda’s en/of kokosmelk toe. In Suriname wordt uit cassave de drank kasiri gemaakt. In tegenstelling tot de knollen, die heel arm aan eiwit zijn, bevatten de bladeren veel eiwit.